Bana Bir Tokat At BaBa

Omuzlarındaki yükler biraz daha arttı ve biraz daha...Ve öyleki varlığım dayanılmaz olmuştu, yokluğum huzur!Her gün anasonla uyurdun sen ve sonra alaya çıkardım teftiş ederdin dünyamı...Benzetmeye çalıştın hayal ettiklerine ve üzerimde birkaç rütuş, olmadı biraz daha ve hatta yap boz, neden olmasın ama olmadı parmağının ucunun hareket etmesıne bile değmedim.

Asalak olarak mı ekmiştin tohumlarımı yoksa sonradan kazandırdığın bir özellik miydi bana?Bir bahar gününün hayal kırıklığı...Herşeyden şikayet eden bir çocuktum sürekli ve büyüdükçe varlığımdan şikayet edilen...

Hangi özelliklerini almıştım ve yüzüne hangisini kusarken canımı yakmıştın.Ruhsuz bir ucubeydin beni kendine benzeten...

İlk adımlarımı hatırlıyor muydun ya da sana daha süt kokan ağzımdan çıkan ilk sözümü...O zaman bokumdan belli miydi bir bok olamıyacağım.

Son sözünü dinlemeden idam sehbanı ayağından ittim ve öylece seyrettim seni...Canını yakmak, canımın yanmasını bile geçirmedi küle çevirdim varlığını ve savurdum heryere...Yüzümü nemlendirecek bir mabedin olmamalıydı ...Lanetler yağdırdığımda arkandan, duymalısın heryerden çığlıklarımı...Ve ölmeden öldürdüm bütün hayallerimizi, geleceğimizi...Elime verdin hanceri ve kestirdin ipimizi düştük yok olduk pis bulanık sularda...

Şimdi söyle baba içinden hangi masalları anlatırken bana o tokatları attın...