MasaLımsı İsTek

yalnız kalamıyorum artık,sana yakalanıp savunmasız bir şekilde benı nasıl darmadağın edişini seyrediyorum.niye adam akıllı sevdalarım olmuyor benim?ya da neden asılı kalıyor yüreğim gidenlere, iplerimi gerdikçe geriyor bu terkedişler...
hayalperest duygular içerisindeyim,sonsuz bir uykuya yatan bir prenses olmak ve benı öpen bir kurbağa olsun istiyorum; o prense ben külkedisine dönen bir masal ve hiç bitmeyen ama sonu kötü olmayanından seçmece bir sevda istiyorum en hasından...
uyurken sarılan, ben sırtımı döndüğümde elimi tutan, bıkmadan usanmadan...en çirkin halimi bile seven,en mızmız halimde hatta ben saçmalarken bile bana sarılabilen...kavga edip edip sonra asla yatağa küs girmeyeceğim biri...yok biliyorum varsa üç öğünlük aşklarla sınırlı stokda... asılsız ve hayali terbiyesiz düşünceler içerisindeyim belkide...
iç güveyinden hallice olsun istiyorum yüreğim,iki cambaz bir ipte oynamaya çalışan aşıklardan olmak,düşen ya da düşüren olmak istemiyorum.
güvendiğimde benı tepetaklak etmeyen,boş vaatlerle benı uyutmayan,yalan rüzgarından esinlenmiş bir sevgi istemiyorum.
yok biliyorum öyle dediğim cinslerden, öyle bir tezgahta dönüyor ki artık sevgi ve saçmalıkları sadece can yakıcı hallerini yaşıyorum ve içinde boğuluyorum ve kendımı masallarla uyutup uyuşturuyorum...artık çabuk gelsin o çok uzak yollar,ben kaçarken lütfen o kaçtıklarım peşimden gelmesinler...