Ruhunla gebe kaldı hayallerim,ruhundu ruhumu öldüren ve ruhlar alemine gönderdiğim...
Ey Tanrı bu mudur isteğin;dengesizlikler üzerine kurduğun bu düzende dengede kalmasını istediğin bir toprak parçasından...
Düşük yapan umutlarımın nabzını kontrol ederken biraz daha hiçliğe soyundum.İnadına yok olmak isteyen ruhumla arsızlaştım.Mutlu musun gördüklerinden, hesabı yakın mıdır bu müthiş iptilasi hallerimin?
Bileylediğin hayatla kanatıp bıraktığın hayallerimi ve günbegün verdiğim kayıplar,açılan derin boşlukların içine gömdüm.Ve sen Tanrı ben gömdükçe sen eşeledin...
Verdiğim kayıplar asılı kaldı gövdemde,sen çekersın onlar can yakar mazoşist zamanlarımda!İçimdeki bana şirk koşar ben sana!Gözümden akan yaşlardı dualarım, sen tutmadın onlar denizimde kurudu.Yollarımız hep ayrı, buluştuğumuz tek yer senin cehennemin olacak...