Arka arkaya gelen darbelerle nakavt olan hayatımın yerlere dağılan uzuvlarını yapıştırıyorum.Büyümek için çırpındığım o zamanları tepetaklak etmek ve yüzüme hayat şamar vurmadan kendimi tekmelemek istiyorum.yapamadığım şeylerin içinde kendimi sıkıyorum.içimdeki çoğul kişiliklerin yaptığı monologlar beynimde zırvalıyor.ruh(um)(suzluk) arasında mekik dokuyup aklımın iplerini zorluyor.köşe kapmaca oynadığım hayatın çıkmaz sokaklarında uzanan her elin yanılsamadan ibaret olduğunu kendime anlatırken hep sürç-ü lisan ettim.oyüzdendir bana kastı alda(t)(n)ması!
Giz'lerim çoğalırken ben onların kara deliğinde kayboldum.Ebe olup hayatı sobelemek istiyorum.içimdeki küçük dünyada kocaman bir delik var ve beni yutuyor.imdat!