Gibi...

Herşey herkes uyumluyken uyumsuzluk dizginlenemez bir şekilde önüme geçer.bir diken kaktüs gibi hayatım yaralamadan bırakmıyor beni…herkes aynı telden çalarken ben neden başka başka türkülerde çalıyorum.sarp ve adam olmaz yollardan geçerken ruhumu astım başka ruhlarda…


Uzağındayım her şeyin ama kaçtığım hersey boylu boyunca koynumda sarmalar beni!zaman daralıyor yollar kısalıyor ömrümde!mutluluk biran mutsuzluk alabildiğine dizboyu hayatta bir mayın tarlası gibi sıralanmış nereye bassam alıkoyar bir uzuvumu...

yaşamak demek kısacık ömürlerde asırlık acılar mı yaşamak demek?.

Zaman zaman gözlerimin kıyısında fırtınalar kopar alır beni bir sağanak ama yağamam hiçbiryere dolar taşar ve sonra kurur kendi yatağında!

Kaçtığım yerlerden yakalandım hep,acımın en derin kör kuyusunda boğuldum bır ışık geldiğini gördüğüm zamanlarda yalanlanmış sanrılardan ibaretti.

hangi yalan masalın kırık kahramanıydım.Güneşin doğmasını istemeyen çirkinliklerle baş edemeyecek kadar karanlıktan alabildiğine korkan hala küçük bir kız çoçuğuydum hayata karşı ve değişmiyordu rolüm!ne büyümüş ne de küçülmüş bir dünyanın içinde herşeyim birgün dur diyene kadar...nakaratsız zamansız hazırlıksız düşlemek herşeyi ve bunu söyleyebilmek tek bir gerçek gibi...