ana baba dana

bir anne vardı

hep ağlak

ağlama duvarında yas tutmus

köşe başında umutsuz avuçlar yukarıya doğru

yaşamaya direnen...

bir baba vardı

yavrusunu dağa kaçırıp keçi yapan

anasonla uyuyup uyanan

ifadesiz zamanlarını

nasırlaşmış kalbiyle

sevgiye direnen...

bir yavru vardı

anası danasına

umudu aşılamış

umutsuzluk nedir bilmemiş
babası danasına
sevgi aşılamış
sevgisizlik nedir bilmemiş
ruhundaki kırıkları
verdikleriyle silkelemiş...