hayat saçlarımın ucundaki kırıklar gibi...
oysa saçlarımı güneşe bulamıştım ben
içimdeki pandoraya ışık vursun
saçılsın umudum yerle bir etsin
yenilesin istedim hayatı!
nadasa çekilmiş yürekler
başıboş kalmış iyi niyetler
neresınden yakalamalı
umudun ,
basmalı mı gırtlağına
almalı mı ne var ne yoksa
hiç mi etmeli
yoksa bölüştürmeli mi
bir an için
direnebilmek için
yaşayabilmek için...

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder