TiK TaK

Beni yoran insanlar mı,hayat mı yoksa tik tak mı?Peşi sıramda okadar çok bölük pörçük acılar var ki...Bunlar daha sonra çıtama yerleştirilmiş,kuyruğuna da hayal kırıklıklarımı bağlamışlar...Acaba kendime ölümlerden ölüm mü beğensem?Beynimin uyuşukluğu içinde boğulmak üzereyim sanırım birazdan beyin ölümü gercekleşecek .

Ben aslında sol yanımı bir daha diriltmemek üzere öldürmek istiyorum.Bedenler arası nakil yapsak vazgecer mi beni kanatmaktan?Bak işte beni yine oksijensiz bırakıyor.Gözlerimi tavana diktirip,karanlıklar içinde boğuyor.Yumruğum kadar ama boyundan büyük işlere karışıyor.

Çok yordun ve yoruldun,vazgec artık beni kendi kendime yenik düşürmekten...Yokluklara sürüklüyosun beni!Ya nehrim taşıyor heryer felaket oluyor ya da susuz kalan topraklar gibi paramparça bırakıyorsun.Senin yüzünden gözlerimin denizinde boğuluyorum.Sen beni öldürmeden ben mi seni mechul cinayetim yapsam?Yoksa benden çaldıklarına öylece seyirci kalıp birer birer eksilip yok olmayı mı beklesem?

Başı ve sonu olmayan ayarı bozuk bir zaman içinde yaşıyorum.Kimse bilmez senle olana kavgamı bende nasıl hüküm sürdüğünden...Bedenımde bir savaş sonrası kaç sıfır yenik olduğumu bilmeden inatla kendimi yine sana teslim ediyorum...