Dün gece seni rüyamda gördüm öyle uzaktan ve yabancı bakışlarını savurdun üzerime,ihtiyacım var varlığına, yanımda olmasanda diyen bakışlarımla karşında dururken... Oysa belki güzel biticekti rüya ben uyanmaya çalışmasaydım...İyi de kötü de bitse herşeyin değişmeye mahkum olduğu bir dünyada değişmeyen denizimde yaşadığım bir gerçek var ve orda adını koyamadığım aslında var ama yanımda olmayan...Hem yanımda ama bana ait olmayan birşey acıtıyor acıtabildiği kadar...

Zırhımı giyindim, gardımı çektim olağanca gücümle o'na karşı.... Ama içimde birşey bana karşı benim tarafımda yer almıyor.Bana ait olan parçam mı yoksa savaştığım, direndiğim ve yenildiğim... O'nu düşünürken yaptığım dokunduğum hiçbirşey gitmiyor çehremden...Yokluğun çöktü üzerime ve yağmur bulutlarını estirdi rüzgarın ...Varlığın bünyemde artık seller taşkınlar yarattı ve ben bir fanusta çırılçıplak kış kıyamet ortasındayım...ßaharlar artık teğet geçiyor ömrümden,yaşamaya değil seyretmeye mi mahkum edildi bu hayat? Bit deyince bitmiyormuş, git deyince hele hiç gitmiyormuş yokluğun...Apansız şah damarımdan yakalayıp bünyemi bitkisel hayata sokuyor varlığın...

Gitmek mi zor kalmak mı zor?İkisininde yükü birbirinden ağır, birbirinden habersiz, suçlayıcı bir yola giriyorsun ama her defasında o'nsuzluğa çarpmak kanrevan içinde kalmak, sevdikçe çoğalan varlığımı şimdi yokluğunla tüketiyorum. Aklımda raks eden her bir zerreni ve içimdeki^ o ^öylesine sarıp sarmalamışken varlığımı, inkar ederken aslında hep içinde kayboldum. Aşka dair umutlarım yorgun kuşların kanatlarında asılı kaldı..Kimbilir birgün belki kanatlarından yeryüzüne doğru birer birer yağar sevdalı yüreklerin üzerine...