Yazmak istediğim çok şey var size aslında...Yakışıklı cümleler kurup akıl vermekten öteye gidip saçmalamak istiyorum.Kokuşmuş sevgilerin içinde kaybolduğumu yazmak ve her güzel şeyin anlamsızlaşıp siluet bir şekilde gördüğümü...
Nefes almaya çalışırken karbondioksidin içinde oksijen ayrıştırıp yaşamaya çalıştığımı, avaz avaz bağırıp konuşmak isterken aslında söyleyecek birtek kelimem dahi kalmadığını ve bunları bir bir tükettiğinizi...
Usul usul içime yalnızlığın yağdığını, öyle sahipsiz ve dipte olduğumu birde masallarda yaşadığımı ordaki adsız kahramanların bana can verdiğini, yokken var olduğumu damla damla hayatın içine yağdığımı ...
Asıl cehennemin dünya olduğunu su olmak isterken kor olmaktan öteye gidemediğimi ve cennetin sevgilimin avucundan yudum yudum içtiğim akışı olmayan sular olduğunu... Hayatla körebe oynarken birden sobelendiğimi oyunun dışında kalıp beni öylece seyreylerken kendimden ayrı düşüp sonsuz bir boşlukta bitmek bilmeyen yenilgilerle savaşırken ve aslında herşeyin sonunda hiçbirşeye sahip olamadığımı gördüm.
Ve söz bitti!
insanın son kelimesine kadardır ömrü. yaşıyorsak söyleyecek sözümüz var demektir. karbondioksitli bir havada bir nefes oksijen gibi suyu damıtıp içmek kelimelerinizden. hayat dediğin nedir ki zaten. varsın/yoksun...
YanıtlaSilinsanlar birazcık vefasız biraz da unutkan ve aptal aptal...
YanıtlaSilve söz bitti...
YanıtlaSilsanki ay tutulması yaşanan